Maarten Ornstein/Tony Overwater/Wim Kegel

Jungle Boldie

door
Frank Hauser

In 2000 verscheen ‘Op’, een eerbetoon van bassist Tony Overwater aan bassist Oscar Pettiford. Met gastspelers Ernst Reijseger (cello) en Ack van Rooijen (bugel) en met Wim Kegel (drums) en Maarten Ornstein (sax en basklarinet) als leden van het kerntrio rond bassist Overwater. Op ‘Far East Revisited’ (2005), het eerbetoon aan Duke Ellington, speelde het Calefax Reed Quintet met het ‘Tony Overwater Trio’. Inderdaad met dezelfde Kegel en Ornstein. En nu, tien jaar na ‘Op’, zijn Overwater, Kegel en Ornstein het trio ‘Jungle Boldie’ en is hun gelijknamige plaat verschenen.

Het ‘debuut’ dus van Jungle Boldie maar tegelijk de uitkomst van een lange muzikale vriendschap die eind jaren tachtig op het Haags conservatorium aanving. ‘Jungle Boldie’ is als plaat en als band het resultaat van een authentieke verkenning van het idioom van de jazz. Dat wil zeggen, een optelsom van improvisatie en communicatie. De groep verkent en verlegt grenzen. Het enige wat vaststaat en onbetwistbaar bepalend is, is de passie voor muziek. Die uit zich in hun streven naar oprechte vrijheid. Het is alsof het trio de leegte zoekt waarin vooral vragen worden gesteld en waarin ze niet op zoek zijn naar de antwoorden die we eigenlijk al kennen. ‘Jungle Boldie’ is het festijn van de interactie. Dat maakt deze plaat tot een juweel. Niet zomaar opzetten, maar aandachtig luisteren! Luisteren naar wat er gebeurt, horen hoe deze drie getalenteerde musici elkaar vinden in ritme en toon. ‘Jungle Boldie’ laat muziek vooral ontstaan. Fascinerend.
Frank Huser